Een nieuwe fase breekt aan..

Ik weet niet hoe jij het ervaart, maar ik vind het best lastig om mezelf voor te stellen.
Maar ik realiseer me ook dat ik dat eigenlijk nog nooit, of heel lang geleden in ieder geval, gedaan heb.

Wie ben ik en wat doe ik? 

Ik zie mezelf als een ziel, een spiritueel wezen die ervoor gekozen heeft hier op aarde een tijdje te verblijven, en het bevalt me hier goed, hoewel deze verdichte vorm van energie en niet weten, die het menszijn is me, ook periodes van diepe angst, verdriet en chaos heeft gegeven. Maar kennelijk heb ik hier iets te doen en ik kom er steeds meer achter wat dat is.

Mijn naam is Marianne, zusje van drie broertjes. Ik ben getrouwd met mijn jeugdliefde, Marc en moeder van twee prachtige kinderen, een dochter en een zoon. Dit is het meest aardse wat ik tot nu toe heb gedaan. Kinderen op de wereld zetten, opvoeden en een stukje van mijzelf aan hun doorgeven. Maar bovenal weet ik dat ze mij hebben gekozen om hun moeder te zijn. En dat vind ik het allergrootste geschenk.

Sinds kort wonen we weer in mijn lievelingsstad Amsterdam, waar we als student en jong werkende 10 jaar hebben gewoond. Ik heb in werkelijkheid gebracht waar ik altijd naar verlangde: terug naar de stad als de kinderen groot zijn, wonen in een nieuw, licht appartement met uitzicht op water, met onze kinderen nog steeds in de buurt, want, hoe leuk, beiden studeren in Amsterdam.

Toen onze jongste naar de basisschool ging, kwam coaching op mijn pad. Het was liefde op het eerste gezicht. Na de eerste dag van de introductie training kwam ik thuis met tranen in mijn ogen. Dit is het, dit is waar ik de rest van mijn leven aan mag wijden. Ik stap op een rijdende trein van leren en groeien, eindelijk heb ik gevonden wat echt de bedoeling is. Het voelde zo bevrijdend!

Door die coachopleiding koos ik voor mezelf en het ondernemerschap, hoewel ik dat in eerste instantie niet echt door had. Alles wat ik wilde was werken als coach en anderen laten ervaren wat het betekent om te groeien, los te laten wat dit in de weg staat en helemaal jezelf te kunnen zijn in alles wat je doet. Want dat was keer op keer de conclusie aan het eind van ieder coachtraject.

Ik werkte als expatcoach, loopbaancoach, executive coach, stresscoach, mindfulnesstrainer, business coach. Ik maakte mijn essentiële vlieguren en terugkijkend is het een reis geweest van ontdekken, ervaren, maar vooral ont-leren. Wat is niet van mij maar heb ik wel aangenomen als waarheid?  Wat betekent het om mijn eigen pad te lopen? Het feit dat dit een ongoing proces is, vind ik het allerleukste, en soms ook wel heel vermoeiend:-)

Mijn driejarige opleiding tot yoga- en meditatieteacher en de vijf jaar dat ik een yogastudio had droegen bij aan dit proces van ontwikkeling, innerlijke groei en bewustwording en brachten me steeds verder op het pad van energetisch werken en healing.

Marianne, jij hoeft alleen maar te Zijn, kreeg ik jaren geleden terug van een therapeut en reader. Het verwarde me, want het kon toch niet zo zijn dat ik niets (meer) hoefde te doen en te leren? Tot ik deze woorden las in het boek “Gesprekken met Jeshua, boodschappen vanuit de Christusenergie” en het kwartje viel:

Healer zijn heeft niets te maken met specifieke vaardigheden of kennis. Het gaat om de trilling van de oplossing die in jouw energieveld aanwezig is als uitvloeisel van jouw innerlijke groei en bewustwording.

Het is in die stukken die je zelf hebt doorvoeld, tot op het diepst van je wezen, dat je een ander het beste kunt helpen. Als je je afstemt op je klant, lees je haar energie. Maar zij leest jou ook. Ze voelt of dat wat jij zegt en doet, gedragen wordt door jouw wezen, door jouw energetische trilling. Je klant bepaalt of zij die trilling gaat toelaten. Het is haar keuze.

En dat sluit naadloos aan bij één van de fundamenten van het Co-Active coachmodel waar ik al jaren mee werk en coaches in begeleid: “de klant is van nature creatief, vindingrijk en heel”. Het is niet mijn taak om jou te overtuigen dat wat ik doe bijdraagt aan jouw groei. En natuurlijk heb ik mij meerdere keren laten verleiden wel dit pad te lopen, met wisselend succes.

Maar ik leerde dat de enige echte taak die ik echt heb is om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor mijn innerlijke demonen en mijn licht steeds meer te laten stralen.

En ook realiseer ik me dat ik nog zoveel meer ben dan coach of healer. Ik blijf het lastig vinden mezelf in kaders te plaatsen, daarvoor ben ik te vrij van geest en te wars van regeltjes. De godin Artemis in mij is een rebel, een avonturier en houdt van verbinding en sisterhood, maar ik kan mij ook helemaal vinden in de godin Hestia die het heerlijk vindt om alleen te zijn, naar binnen te keren en zich te laven aan haar eigen bron.

Ik voel dat ik aan de vooravond sta van een nieuwe reis. Een reis die zich nog verder mag gaan ontvouwen, maar waarvoor de afgelopen jaren een stevige basis is gelegd. Een reis die ik niet alleen wil en kan maken, en waarvoor ik in gesprek ga met bewuste vrouwen die zich kunnen herkennen in mijn verhaal, die mijn energie kunnen lezen en op basis daarvan voelen dat ze hieraan willen bijdragen door een stukje mee te lopen.

Stay tuned voor het ontvouwen van dit proces. Er zit geen strakke planning op, maar wel een heel sterk tintelend gevoel in mijn buik en bekken, en dan weet ik dat ik op de goede weg ben.

Als je tot hiertoe gelezen hebt, dank je wel! Ik zou het leuk vinden als jij je ook aan mij voorstelt en laat weten of wat ik deel met je resoneert. Ik lees alle reacties!

Maak er een mooie dag van!

Marianne