Durf jij alles wat je nu bent ook helemaal in te zetten?

Tijdens een diepgaand healing ritueel van twee dagen op voor mij altijd magisch Ibiza, is er iets in mij aangeraakt, geheeld en geactiveerd. De bijzondere vibe van het eiland, de toewijding van Issa, de groepsenergie met de vrouwen, de doorbraken, de timing.

Achteraf kan ik het het beste omschrijven als een opgerolde slang die zich in mijn buik een lange tijd rustig heeft gehouden, totdat het zo beknellend werd, dat het zocht naar licht en lucht en uiteindelijk haar kop oprichtte en een lawine van energie door mijn lichaam liet gaan.

BAM!

Wat ik ervaarde en nog steeds voel is dat er een groot vuur in mij is ontwaakt, een vuur wat iedereen in zich heeft, maar wat meestal op een waakvlammetje staat.

Tijdens de zomervakantie met mijn gezin in Frankrijk uitte dat vuur zich in veel boosheid en verontwaardiging:

Boosheid over de economische situatie in de wereld door de Covid maatregelen.
Boosheid over de kwetsbare kinderen die uit beeld waren vanwege gesloten scholen.
Boosheid over de vleesindustrie en de manier waarop er met dieren wordt omgegaan en wij als consument wegkijken.
Boosheid over de amazone die gekapt wordt voor het verbouwen van soja voor krachtvoer, omdat de vraag naar rood vlees ongekend groot is.
Boosheid over grootschalige kinderhandel, mishandeling en prostitutie.
Boosheid over pedofiele netwerken die uit de as herrijzen.
Boosheid over uitbuiting van arbeiders, vrouwen en kinderen.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik liet mij na de vakantie op die boosheid coachen, want het was niet constructief.
Ik besefte dat ik er niemand mee help om in die boosheid en verontwaardiging te blijven hangen. Dat de wereld er meer aan heeft als ik in staat ben die boosheid te transformeren in iets anders.

Want boosheid is een emotie die ergens over gaat.
Een emotie die de meeste vrouwen geleerd hebben te onderdrukken.
Een emotie die soms zo lang wordt opgekropt dat wanneer ze eenmaal loskomt, je omgeving zodanig de wind van voren krijgt dat ze er helemaal niets van begrijpt.
Een emotie die het vermogen heeft iets in beweging te zetten, en een groot krachtig vuur in je te ontsteken.

De kundalini slang te ontwaken.
Je libido, levenslust in elke cel van je lichaam te voelen.
Je wilde, authentieke stuk te reclaimen.
Dat rauwe, aardse, vrouwelijke, krachtige, sensuele stuk dat je misschien nog steeds niet helemaal durft te laten zien.

Dat ik hiermee iets te doen had was al een hele tijd duidelijk. Ik had het gevoeld en heling ontvangen op een diepe laag in mijn buik.

Maar het was te vroeg om met de wereld te delen. Ik had hierin zelf nog een weg af te leggen, op meerdere lagen, te beginnen bij mijn basis, mijn buik, mijn womb, mijn eerste en tweede energiecentrum.

Diepe, innerlijke zekerheid. 
Dat waren de woorden die ik uitsprak aan het eind van de tweedaagse. Dit is wat ik voelde in al mijn cellen.
Alles wat ik tot nu toe in mijn leven mocht ervaren en leren heeft geleid tot dit unieke moment.

Dit is wat het leven van mijn vraagt, nu.

En dit is waar het om gaat, prachtige vrouw. Dit gaat verder dan coachen. Dit gaat over het omarmen van de most unlimited version of yourself. Daar waar je je identiteit niet langer af kadert. Daar waar de rem er af mag.

En dit werk start bij jouw lichaam, je basis, het fundament onder dit werk. Waar jouw slang misschien nog ligt te soezen in je sacred belly. Omdat het scary is haar tot leven te wekken, en het veiliger voelt om je te conformeren aan je omgeving.

Maar je hoort haar sissen in je onderbuik…

En deze vraag aan jou stellen:

Durf jij alles wat je nu bent ook helemaal in te zetten?

(Of is er toch nog een stukje waar je voorzichtig een dekseltje op doet?)

En als het antwoord ja is, zie je dat dan terug in je bedrijf?

Ik ben heel benieuwd naar jouw antwoord.

Laat je het me weten?

Liefs,
Marianne